Maze Shejari Nibandh In Marathi: नमस्कार मित्रांनो, आज मी तुमच्यासाठी घेऊन आलो आहे एक अतिशय सोपा, भावनिक आणि शाळेत हमखास मार्क मिळवून देणारा माझे शेजारी मराठी निबंध. हा निबंध इयत्ता १ली ते १०वी पर्यंतच्या सर्व मुलांसाठी अगदी परफेक्ट आहे.
माझे शेजारी मराठी निबंध (इयत्ता ५वी, ६वी, ७वी, ८वी, ९वी, १०वी)
माझे नाव ——- आहे. मी इ. —— मध्ये शिकतो. आम्ही पुण्यात एका छोट्याशा सोसायटीत राहतो. आमच्या इमारतीत आणि आजूबाजूला खूप सारे शेजारी आहेत. प्रत्येक शेजारी वेगळा आहे, पण सगळेच खूप चांगले आहेत. मला माझे शेजारी खूप आवडतात कारण ते माझ्या दुसऱ्या कुटुंबासारखे वाटतात.
आमच्या डाव्या बाजूला काका-काकू राहतात. त्यांचे नाव देशपांडे काका आणि शिंदे काकू. त्यांचा मुलगा सौरभ अभ्यासात खूप हुशार आहे. तो मला नेहमी गृहपाठात मदत करतो. संध्याकाळी आम्ही दोघे क्रिकेट खेळायला मैदानात जातो. काकू रोज सकाळी मला दूध पिताना बघून हसतात आणि म्हणतात, “आर्यन, लवकर मोठा होशील तर रोज दूध प्याचं ग्लास संपव.” त्यांच्याकडे आम्ही दिवाळीत फराळ खायला जातो. त्यांच्या हातचे चकल्या आणि लाडू खूप गोड लागतात.
समोरच्या फ्लॅटमध्ये आत्याबाई राहतात. त्या निवृत्त शिक्षिका आहेत. त्यांच्याकडे एक सुंदर बाग आहे. त्यात गुलाब, जाई-जुई, झेंडू सगळे फुललेले असतात. आम्ही लहान मुले त्यांच्या बागेत खेळतो. आत्याबाई आम्हाला नेहमी गोष्टी सांगतात. त्यांनी सांगितलेली “ससा आणि कासव” ही गोष्ट मला फार आवडते. त्या म्हणतात, “हळू चालणारा पण खंबीर असणारा नेहमी जिंकतो.” त्यांच्यामुळे मला शाळेत मारलेले बक्षीस मिळाले होते कारण त्यांनी मला नीट लिहायला शिकवले होते.
खालील मजल्यावर रहाणारे पवार काका हे पोस्टमन आहेत. ते रोज सकाळी सायकलवरून पत्रे टाकायला जातात. संध्याकाळी परत येताना ते आम्हाला चॉकलेट्स आणतात. त्यांचा नातू वेदांत माझा अगदी जिगरी दोस्त आहे. आम्ही दोघे मिळून सायकल शिकलो. एकदा मी पडलो होतो तेव्हा पवार काकांनी मला उचलून घेऊन घरी आणले होते आणि आईला काही सांगितले नव्हते की मी जास्त रडलो होतो!
आमच्या पाठीमागच्या घरात मुस्लिम कुटुंब राहते – चाचा आणि चाची. त्यांच्याकडे ईदला खूप स्वादिष्ट सेवई आणि बिर्याणी बनते. गणेशोत्सवाला आम्ही त्यांना जेवायला बोलावतो आणि ते ईदला आम्हाला बोलावतात. मला त्यांचा मुलगा रियान खूप आवडतो. तो मला उर्दू शब्द शिकवतो आणि मी त्याला मराठी शब्द शिकवतो.
कधी कधी शेजाऱ्यांमध्ये छोटे-मोठे भांडणे होतात – कोणी पाणी उडवले, कोणी गाडी चुकीच्या जागी लावली – पण दुसऱ्या दिवशी सगळे हसत-खिदळत माफ करतात. आई म्हणते, “शेजारी हे देवासारखे असतात, त्यांच्याशी जपून वागावे.” खरंच आहे! जेव्हा बाबा आजारी होते तेव्हा सगळे शेजारी रात्रभर जागे होते. काकूंनी कढी आणली, आत्याबाईंनी औषध आणले, चाचींनी सूप बनवले. त्या रात्री मला खूप बरे वाटले होते.
मला माझे शेजारी खूप प्रेम करतात आणि मीही त्यांना खूप प्रेम करतो. शेजारी असणे म्हणजे फक्त जवळ राहणे नव्हे तर एकमाणूसकी, मदत आणि प्रेम देणे-घेणे आहे. मला अभिमान आहे की माझे शेजारी जगातले सगळ्यात चांगले शेजारी आहेत!
हे पण वाचा: महात्मा ज्योतिबा फुले निबंध मराठी
हा माझे शेजारी मराठी निबंध (Maze Shejari Essay Marathi) तुम्हाला आवडला असेल तर नक्की कमेंट करा आणि मित्रांना शेअर करा.